هتلیِر

فیلم صرفاً ثبت تمرین‌ها نیست، بلکه به طور عمده نگاهی صمیمانه به روابط میان شخصیت‌های مستقلش است. این فیلم نه مستند کلاسیک است و نه تنها بیانِ بازیگری، خلق و ضبط واقعیت، زیرا خط باریک بین این سه بسیار نازک است. بنابراین فیلم نه تنها پیری بازیگران برجسته را عیان می‌کند بلکه رابطه آن‌ها با جهان امروز و ناامیدی‌شان از وضعیت کنونی سینمای چک و تئاتر را بازتاب می‌دهد. این فیلم به ترس‌ها، آرزوها و تلاش‌های آن‌ها برای ارائه بهترین‌های خود می‌پردازد.