کیسوکه کینوشیتا (به ژاپنی: 木下 惠介، کینوشیتا کیسوکه، ۵ دسامبر ۱۹۱۲ – ۳۰ دسامبر ۱۹۹۸) کارگردان سینمای ژاپنی بود.

کیسوکه کینوشیتا که در کشور زادگاهش ژاپن بسیار محبوب بود، تقریباً نیم قرن به‌عنوان کارگردان به‌طور خستگی‌ناپذیر کار کرد و فیلم‌های غنایی و احساسی ساخت که اغلب بر خوبی ذاتی مردم تمرکز دارند، به‌ویژه در مواقع پریشانی. او حرفه کارگردانی خود را در دوران چالش برانگیز سینمای ژاپن آغاز کرد: دبلیودر جنگ دوم، زمانی که برون‌داد صنعت به‌دقت توسط دولت نظارت می‌شد و اغلب باید صرفاً تبلیغاتی می‌شد. او از مقید شدن به ژانر، تکنیک یا جزم امتناع کرد. کینوشیتا تقریباً در همه ژانرها برتر بود: کمدی، تراژدی، درام های اجتماعی، فیلم های دوره ای. او همه فیلم ها را در لوکیشن یا در یک مجموعه یک خانه فیلمبرداری کرد. او رئالیسم شدید عکاسی را با روش برداشت بلند و لانگ شات دنبال کرد و به همان اندازه به سمت سبک سازی با برش سریع پیش رفت.دستمال مرطوب پیچیده، دوربین های کج شده، و حتی تکنیک کلاسیک اسکرول نقاشی و صحنه کابوکی.

کینوشیتا بسیار پرکار بود و در 23 سال اول کار خود حدود 42 فیلم ساخت. برای این، کینوشیتا توضیح داد که او "نمی‌تواند کمکی بکند. ایده‌های فیلم همیشه مانند تکه‌های کاغذ در سطل زباله به ذهنم می‌رسند." در حالی که در سطح بین المللی کمتر از معاصرانی مانند آکیرا کوروساوا، کنجی میزوگوچی و یاسوجیر شناخته شده است.اوزو، او یک چهره خانوادگی در کشور خود بود که از دهه 1940 تا 1960 مورد علاقه منتقدان و مخاطبان بود.

اگرچه جزئیات کمی در مورد زندگی شخصی کینوشیتا به دست آمده است، اما همجنس گرایی او به طور گسترده در دنیای فیلم شناخته شده بود. یوشیو شیراساکا، فیلمنامه نویس و همکار مکرر، «صحنه درخشان» کینوشیتا را با دستیاران خوش تیپ و خوش لباس کارگردانی که اطرافش را احاطه کرده بود، به یاد می آورد. فیلم او در سال ۱۹۵۹ دورewell to Spring (Sekishuncho) به دلیل شدت احساسی که بین شخصیت‌های مرد آن به تصویر کشیده شده است، «اولین فیلم همجنس‌گرای ژاپنی» نامیده شده است.

کینوشیتا در سال 1984 نشان خورشید طلوع را دریافت کرد و در سال 1991 توسط دولت ژاپن نشان فرهنگ را دریافت کرد. او در 30 دسامبر 1998 بر اثر سکته درگذشت. قبر او در Engaku-ji در کاماکورا، بسیار نزدیک به همکار کارگردان شوچیکو، یاسوجیرو اوزو است.